تولد نوزاد با جراحی سزارین آغاز دورهای حساس برای مادر به شمار میرود و توجه به زمان کشیدن بخیه سزارین اهمیت بسیار بالایی دارد. مراقبت درست از زخم جراحی مانع بروز مشکلات عفونی میشود و به بازگشت توانایی بدنی مادر کمک بسزایی میکند.
این عمل یک جراحی بزرگ شکمی است که در آن لایههای متعددی از پوست تا دیواره رحم برش میخورند و دوباره بسته میشوند. شناخت نشانههای بالینی و آگاهی از شرایط باز کردن بخیههت به مادر کمک میکند دوره نقاهت را در محیط خانه با آسودگی کامل سپری کند.
دانستن زمان دقیق مراجعه برای بررسی بخیه و آگاهی از هشدارهای خطرناک باعث میشود مادران از استرسهای بیدلیل دور بمانند و تمرکز خود را روی مراقبت از نوزاد قرار دهند. در این راهنما تمام جزئیات مربوط به دوره نقاهت بخیه سزارین را بررسی میکنیم.
بخیه های سزارین بعد از چند روز کشیده میشوند؟
یکی از مهمترین پرسشهای مادران بعد از ترخیص از بیمارستان این است که بخیه های سزارین بعد از چند روز کشیده میشوند؟ پاسخ دقیق به این سوال به شیوه بستن پوست و سرعت پیوند سلولهای پوستی بستگی دارد.
برای بیشتر مادران زمان مناسب خروج نخ یا گیرهها بین روز هفتم تا دهم بعد از عمل جراحی است. در این زمان لبههای زخم به اندازه کافی به یکدیگر جوش خوردهاند و مقاومت اولیه برای باز نماندن بریدگی شکل گرفته است.
اگر این اقدام زودتر از موعد تعیین شده انجام شود بافت تازه تشکیل شده احتمال باز شدن جای بخیه افزایش مییابد. عوامل متعددی روی تعیین این تاریخ دقیق اثر میگذارند. برخی از این عوامل عبارتاند از:
- داشتن سابقه جراحی و زایمانهای قبلی: سابقه جراحیهای قبلی شکم و وجود بافت اسکار قدیمی نقش مهمی در زمانبندی دارد.
- داشتن توده چربی در ناحیه شکم: ضخامت لایه چربی زیر پوست در ناحیه تحتانی شکم نیز تعیینکننده است زیرا چربی زیاد فشار بیشتری به خط برش وارد میکند.
- کشیدگی زیاد پوست طی بارداری و زایمان: شکم برخی از افراد در طول دوران بارداری بیشتر از سایر بانوان دچار کشیدگی میشود. از طرفی میزان کشیدگی پوست روی خط برش جراحی و وضعیت عمومی سیستم ایمنی و سن مادر از دیگر متغیرهای مهم هستند.
آگاهی از این موضوع که بخیه های سزارین بعد از چند روز کشیده می شوند به خانواده کمک میکند برای روزهای هفتم تا دهم برنامهریزی دقیقی داشته باشند. اگر مادر بداند بخیه های سزارین بعد از چند روز کشیده میشوند میتواند با خیال راحت روزهای ابتدایی را به استراحت بپردازد.
زمان طلایی کشیدن بخیه غیرجذبی بر اساس شرایط بالینی
بازه روز هفتم تا دهم زمان طلایی خروج نخهای غیرجذبی به شمار میرود. در این مدت عروق ریز خونی لبههای پوست را به هم پیوند دادهاند و کلاژنسازی اولیه انجام گرفته است.
شرایط بالینی هر بیمار میتواند این زمان طلایی را تغییر دهد. در مادرانی که وزن بالاتری دارند یا بافت شکم افتادگی دارد فشار فیزیکی زیادی به خط برش وارد میشود. در این موارد پزشک معالج تصمیم میگیرد این کار را به روز دوازدهم موکول کند تا لایههای زیرین استحکام بهتری پیدا کنند.
زمان کشیدن بخیه سزارین برای مادران با فشار خون بالا
اگر مادری به فشار خون بالا یا مشکلات زمینهای خاص مبتلا باشد سرعت تقسیم سلولی و التیام بافتها تغییر میکند. ارزیابی ظاهر خط برش قبل از دست زدن به نخها بسیار مهم است.
لبههای بریدگی باید کاملاً به هم چسبیده باشند و ترشح شفاف یا خونی متوقف شده باشد. پوست اطراف خط برش باید حالت کشسانی طبیعی خود را به دست آورده باشد. بررسی دقیق وضعیت بالینی مادر مشخص میکند آیا روز هفتم زمان مناسبی است یا باید چند روز بیشتر صبر کرد.
در برخی مواقع جای بخیه عفونت کرده و بهجای بهبود یافتن بدتر میشود. در این شرایط نادر کمک گرفتن از متخصص عفونی اقدام منطقی است و باید با پزشک متخصص زنان که زایمان زیر نظرشان انجام شده نیز مشورت کرد.
تفاوت زمانبندی بخیههای ساده و جذبی
ابزاری که پزشک جراح برای بستن پوست انتخاب میکند شیوه مراقبت و زمانبندی اقدامات بعدی را مشخص میسازد.
نخهای نایلونی یا سیلک غیرجذبی روی پوست گره میخورند و مقاومت فیزیکی بالایی ایجاد میکنند. این نخها بین روز هفتم تا دهم باید به دست کادر درمان خارج شوند.
گیرههای فلزی استریل یا استپلر لبههای پوست را با سرعت به هم متصل میکنند و این موارد نیز بین روز هفتم تا دهم به کمک ابزار مخصوص باز میشوند.
نخهای داخل پوستی جذبی، در زیر لایه بیرونی پوست زده میشوند و نیازی به کشیدن ندارند. این نخها توسط آنزیمهای طبیعی بدن تجزیه و حل میشوند. هیچ گره خارجی روی پوست مشاهده نمیشود مگر دو سر نخ در ابتدا و انتهای خط برش که خودبهخود خشک شده و میافتند.
دانستن این تمایز بسیار مهم است زیرا مادری که نخ جذبی دارد نیازی به برنامهریزی برای خروج نخ نخواهد داشت اما در نوع گیرهای و نایلونی خروج به موقع اجباری است.
عوامل موثر بر تاخیر یا تسریع ترمیم محل برش
سرعت بازسازی لایههای پوست در تمام بانوان یکنواخت نیست و عوامل زیستی متعددی این روند ترمیمی را تغییر میدهند. شناخت این شرایط به مادر کمک میکند تا با حذف عوامل آسیبرسان و تقویت توان سلولی، بستر مناسبی برای جوش خوردن بافتها مهیا سازد.
- وضعیت تغذیه و سطح املاح خون: دریافت پروتئین مرغوب، زینک و ویتامین ث فرایند کلاژنسازی را تقویت میکند، در حالی که کمبود آهن و کمخونی اکسیژنرسانی به لبههای برش را مختل میسازد.
- ابتلا به دیابت بارداری: بالا ماندن قند خون سیستم دفاعی و فعالیت گلبولهای سفید را ضعیف میکند و با کند کردن تشکیل مویرگهای جدید، زمان التیام بافت را افزایش میدهد.
- سطح تحرک بدنی مادر: خوابیدن مداوم در بستر جریان خون لگنی را راکد میکند، در حالی که قدم زدن آرام در خانه خونرسانی موضعی به سلولهای در حال تقسیم را بهبود میبخشد.
- فشارهای مکانیکی به جدار شکم: سرفههای مکرر، عطسههای شدید، یبوست هنگام دفع و حمل بارهای سنگین به دیواره جراحی کشش وارد کرده و پیوند تازه پوست را سست میکند.
از کجا بفهمیم بخیه سزارین عفونت کرده است؟
شناخت نشانههای بالینی برای تشخیص عفونت بخیه سزارین اهمیت زیادی دارد، زیرا ورود باکتری به لایههای عمقی شکم دوره نقاهت را پیچیده میکند. در روزهای نخست، وجود تورم و سرخی خفیف ناشی از خونرسانی بافتها طبیعی است، اما تداوم یا پیشرفت این حالات علامت خطر است.
برای شناسایی به موقع این وضعیت، ارزیابی نشانههای زیر ضرورت دارد. این علائم و نشانهها عبارتاند از:
- تغییر رنگ و پیشروی قرمزی: هاله سرخ اطراف خط برش نباید تیره یا پهنتر شود و به سمت بالا یا کشاله ران گسترش یابد.
- گرمی بیش از حد بافت: حس داغی ملموس هنگام لمس پوست اطراف زخم، فعال بودن التهاب را نشان میدهد.
- برگشت دردهای شدید و ضرباندار: دردی که پس از روزهای ابتدایی رو به کاهش بود اگر دوباره به صورت کوبنده یا تیرکشنده آغاز شود، هشداردهنده است.
- سفتی و برآمدگی لبهها: پفکردگی غیرطبیعی و سخت شدن بافت اطراف خط جراحی از تجمع مایعات دفاعی یا عوامل بیماریزا خبر میدهد.
توجه به این فاکتورها از تشدید عارضه جلوگیری میکند و اجازه میدهد اقدامات لازم برای کنترل آسیب پیش از درگیری بافتهای زیرین انجام گیرد. چنانچه هر یک از نشانههای نامبرده را مشاهده کردید حتما از ویزیت پزشک متخصص زنان در منزل کمک گرفته و شدت مشکل را ارزیابی کنید.
عوارض دیر کشیدن بخیه سزارین
نخ یا گیره جراحی نوعی جسم خارجی به شمار میرود و سیستم ایمنی با گذشت زمان تلاش میکند دور آن بافت فیبری بسازد. به همین دلیل تاخیر در کشیدن بخیه سزارین باعث فعال شدن واکنشهای التهابی شدید در لایههای سطحی و عمقی پوست میشود.
طولانی شدن زمان خروج این اجسام خارجی ساختار بافت تازه جوشخورده را تخریب میکند و روند بهبودی را به تاخیر میاندازد. پایبندی به موعد مناسب جهت کشیدن بخیه سزارین اهمیت زیادی دارد زیرا مانع آسیبهای پوستی ماندگار و دردهای آزاردهنده میشود. از دیگر عوارض تاخیر در کشیدن بخیه زایمان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
گوشت اضافه و باقی ماندن رد بخیه
ماندن طولانی نخ روی خط جراحی باعث تحریک مداوم فیبروبلاستها و تولید نامنظم رشتههای کلاژن روی سطح پوست میشود. در چنین حالتی ظاهر خط برش تغییر شکل میدهد و رد سوراخهای سوزن به شکل خطوط نردبانی تیره و برجسته روی شکم باقی میماند.
در بانوانی که پوست آنها مستعد ایجاد گوشت اضافه است این تاخیر به تشکیل ضایعات کلوئیدی سفت و خارشدار ختم میشود. پیگیری به موقع برای کشیدن بخیه سزارین جلوی این آسیب ظاهری را میگیرد و نیاز به درمانهای پرهزینه لیزری در آینده را از بین میبرد.
رشد بافت پوست روی نخ بخیه و سخت شدن خروج آن
سلولهای لایه رویی پوست با سرعت زیادی تکثیر میشوند تا منافذ باز را بپوشانند و از ورود میکروبها جلوگیری کنند. با ماندن نخ در بافت این سلولهای تازه روی گرهها رشد میکنند و نخ جراحی به مرور زیر لایههای جدید پوست دفن میشود.
در این شرایط اقدام دیرهنگام برای کشیدن بخیه سزارین بسیار دردناک خواهد بود چون کادر درمان باید پوست تازه را برای دسترسی به نخ کنار بزند. این دستکاری ناخواسته باعث خونریزی دوباره میشود و حتی خطر پاره شدن نخ و باقی ماندن تکههای آن زیر پوست را بالا میبرد.
تشکیل آبسه داخلی و تجمع مایعات عمقی
کانالهای حاصل از ورود سوزن تا زمان خروج نخ باز میمانند و مسیر مناسبی برای انتقال میکروبهای پوستی به چربیهای زیرین فراهم میکنند. این اتفاق زمینه را برای ایجاد دملهای چرکی دردناک و التهابهای عمیق در امتداد بافت جراحی مهیا میسازد.
علاوه بر عفونت تجمع مایعات بافتی یا خونابه در لایههای عمقی به دیواره شکم فشار میآورد و موجب دردهای تیز و تیرکشنده میشود. انجام به موقع کشیدن بخیه سزارین این راههای نفوذ را میبندد و از حبس شدن مایعات خطرناک در زیر خط برش جلوگیری میکند.
اگر در بخش تحتانی شکم برجستگی نامتقارن حس شود یا مایعی زیر خط برش حرکت کند، بررسی لایههای عمقی اهمیت بالایی پیدا میکند. در این مقطع انجام سونوگرافی در منزل پاسخی دقیق برای مادر است تا بدون نیاز به خروج از بستر و تردد در خیابانها، وضعیت دیواره رحم و احتمال وجود آبسه یا لخته به سرعت تعیین شود.
نحوه کشیدن بخیه سزارین در منزل
ترس از خارج کردن نخها یکی از مواردی است که ذهن مادران را به خود مشغول میکند. با این حال نحوه کشیدن بخیه سزارین در منزل طبق الگوهای بالینی مشخص و به دور از هر نوع آسیب انجام میشود.
این اقدام یک کار تخصصی و سریع است که اگر توسط فرد آموزشدیده انجام شود هیچ دردی به همراه نخواهد داشت. آگاهی کامل از نحوه کشیدن بخیه سزارین در منزل نگرانی مادر را برطرف میسازد.
اجرای کار شامل ایجاد شرایط کاملاً پاکیزه و ارزیابی بافت قبل از هر اقدام است. یادگیری دقیق نحوه کشیدن بخیه سزارین در منزل نشان میدهد که برش نخ بدون کشیده شدن بخشهای آلوده خارجی به زیر پوست انجام میگیرد و محیط خانه به فضایی کاملاً مطمئن تبدیل میشود.
تجهیزات لازم و استانداردهای بهداشتی
خارج کردن نخها نیازمند ابزارهای تخصصی و کاملاً بهداشتی است تا هیچ آسیبی به بافتهای حساس وارد نیاید. هرگز نباید با وسایل غیراستریل یا قیچیهای معمولی خانگی دست به این اقدام درمانی زد زیرا ریسک انتقال آلودگی را به شدت افزایش میدهد.
کادر درمان با همراه داشتن تجهیزات استاندارد و باز کردن آنها روی یک سطح پاکیزه مانع از تماس ابزار با عوامل بیماریزای محیطی میشود. تجهیزات ضروری برای کشیدن بخیه سزارین به شرح زیر است:
- قیچی مخصوص جراحی با لبه مقعر: این ابزار با طراحی ظریف و لبه گود خود به آسانی زیر گره نخ قرار میگیرد تا برش دقیقاً مماس با سطح پوست انجام گیرد و بافت کشیده نشود.
- پنست بدون دندانه استریل: برای گرفتن گرهها و هدایت نرم نخها به کار میرود تا بدون سوراخ کردن یا زخمی کردن پوست، نخ با تسلط کامل به سمت بیرون هدایت شود.
- ابزار منگنهکش (استپلر ریموور): در صورتی که پوست با گیرههای فلزی بسته شده باشد، این وسیله با فشردن مرکز گیره، خارهای دو طرف را بدون کشیدگی پوست و بدون احساس درد خارج میکند.
- گاز استریل و دستکش جراحی یکبارمصرف: حفظ محیط کاملاً سترون حین کار را تضمین میکنند و مانع از انتقال جرمهای سطح دست به منافذ تازه باز شده پوست میشوند.
- محلول ضدعفونیکننده پوستی: جهت پاکسازی باکتریهای اطراف خط برش پیش از شروع کار و زدودن باقیمانده ترشحات خشکشده به کار میرود تا منفذی آلوده نماند.
مراحل گامبهگام باز کردن بخیه بدون درد
اجرای صحیح و اصولی این کار مانع از ایجاد درد میشود و مادر تنها کشیدگی بسیار خفیف و گذرایی را تجربه خواهد کرد. حفظ آرامش مادر و آمادهسازی صحیح بافت شکم پیشنیاز اصلی شروع کار است تا همهچیز در سریعترین زمان ممکن انجام گیرد.
۱. قرارگیری مادر در حالت نیمهخوابیده: مادر روی تخت تکیه میدهد تا عضلات جدار شکم شل شوند و کشش از روی پوست برداشته شود.
۲. ضدعفونی کردن سطح پوست: موضع جراحی و روی گرهها با گاز آغشته به محلول ضدعفونی تمیز میشود تا جرمهای سطحی از بین بروند.
۳. بالا کشیدن ملایم گره: گره نخ با پنست استریل اندکی به سمت بالا هدایت میشود تا بخش تمیز نخ که زیر پوست قرار داشته نمایان گردد.
۴. برش مماس با پوست: قیچی در نزدیکترین نقطه به سطح پوست زیر نخ قرار میگیرد تا بخش بیرونی و در معرض هوای نخ از زیر بافت عبور نکند.
۵. خروج آرام نخ: پنست گره بریدهشده را با حرکتی یکنواخت و همجهت با خط برش به نرمی به سمت خارج هدایت میکند.
۶. پاکسازی نهایی موضع: محل جراحی بار دیگر با گاز استریل تمیز میشود تا از بسته شدن تمیز منافذ اطمینان حاصل شود.
مزایای کشیدن بخیه در محیط خانه برای مادر و نوزاد
خروج از منزل در روزهای نخست پس از عمل جراحی چالشهای جسمی و روانی متعددی برای مادر و نوزاد ایجاد میکند. بهرهگیری از خدمات مراقبت بالینی در اتاق خواب، این دوران حساس را با آسودگی و حفظ کامل ایمنی همراه میسازد.
مهمترین مزیتهای کشیدن بخیه در محیط خانه برای مادر و نوزاد به شرح زیر است:
- حفظ سلامت نوزاد: نیاز مکرر نوزاد به تغذیه با شیر مادر پاسخ داده میشود و ریسک ابتلای او به ویروسها و عوامل بیماریزای محیطهای درمانگاهی از بین میرود.
- پیشگیری از فشارهای فیزیکی به مادر: دردهای ناشی از سوار و پیاده شدن خودرو، پلهنوردی و راه رفتنهای طولانی حذف شده و به بافت تازه ترمیمیافته شکم فشاری وارد نمیشود.
- آرامش روانی و رعایت حریم شخصی: مادر بدون نیاز به رعایت پوششهای سخت بیرون از منزل، روی تخت شخصی خود استراحت میکند و این حس راحتی جریان شیردهی را تقویت میکند.
- دوری از شلوغی و اتلاف وقت: خانواده درگیر زمانبندیهای فرساینده، معطلی در اتاقهای انتظار و پیدا کردن پارکینگ نمیشود.
رفتوآمد در ترافیکهای سنگین شهری و برخورد با دستاندازهای خیابان موجب کشیدگی ناگهانی عضلات ملتهب مادر میشود. در این شرایط، بهرهمندی از خدمات کشیدن بخیه در منزل تهران نیازی اساسی است تا پزشک با تجهیزات یکبارمصرف و کاملاً استریل به خانه بیاید و کار را با دقت بالینی و بدون استرس به پایان برساند.
مراقبت بعد از کشیدن بخیه سزارین
موارد زیر از جمله مهمترین نکاتی هستند که بعد از کشیدن بخیه سزارین باید به آنها توجه داشت:
- خروج نخها به معنای اتمام کامل روند التیام نیست و پوست برای بازیابی استحکام اولیه نیاز به توجه ویژه دارد.
- رعایت دقیق مراقبت بعد از کشیدن بخیه سزارین مانع ورود عوامل بیماریزا به منافذ پوستی در چهل و هشت ساعت نخست میشود.
- پایبندی به مراقبت بعد از کشیدن بخیه سزارین از ایجاد کششهای ناگهانی روی بافت تازه جوشخورده جلوگیری میکند.
- توجه به اصول مراقبت بعد از کشیدن بخیه سزارین ساخت منظم شبکههای کلاژن را تضمین کرده و مانع تشکیل گوشت اضافه میشود.
- مدیریت فعالیتهای فیزیکی پس از خروج نخها خطر بروز فتق جراحی و باز شدن لایههای زیرین شکم را از بین میبرد.
زمان مناسب استحمام و شستشوی جای زخم
شستشوی محل جراحی پس از باز کردن نخها نیازمند رعایت زمانبندی و اصول بهداشتی است تا رطوبت و مواد شوینده به منافذ تازه آسیب نزنند. مهمترین بایدها و نبایدهای حمام و شستم زخم بخیه زایمان عبارتاند از:
- پرهیز از خیس کردن مستقیم موضع تا چهل و هشت ساعت جهت بسته شدن منافذ ریز پوستی
- دوش گرفتن کوتاه با آب ولرم پس از گذشت دو روز بدون برخورد پرفشار آب به شکم
- شستشوی آرام با کف شویندههای بسیار ملایم مانند شامپو بچه بدون اسانس
- ممنوعیت کشیدن لیف یا دست کشیدن محکم روی خط برش جراحی
- خشک کردن کامل پوست با گذاشتن ملایم گاز استریل یا استفاده از باد ملایم و دور سشوار
نحوه استفاده از شکمبند و پمادهای ترمیمکننده
استفاده اصولی از گن عضلانی و داروهای موضعی ظاهر پوست را هموار کرده و بازسازی لایهها را منظمتر میکند. برای استفاده از شکم بند به نکات زیر توجه داشته باشید:
- استفاده از شکمبندهای پارچهای با قابلیت عبور هوا بدون بستن بیش از حد محکم
- پوشیدن پیراهن نخی زیر شکمبند برای ممانعت از تماس مستقیم و ساییدگی روی خط جراحی
- خودداری از مصرف هرگونه پماد روی منافذ باز یا زخمهای دارای ترشح
- شروع مصرف ژلهای سیلیکونی بعد از اتمام هفته دوم با هماهنگی پزشک
- مالیدن لایه بسیار نازک از ژل ترمیمکننده روی پوست کاملاً خشک برای محو شدن جای خط برش
فعالیتهای حرکتی مجاز و ممنوع تا بهبودی کامل
کنترل فشارهای مکانیکی به جدار شکم، مانع از پارگی بافتهای عمقی و بروز فتق در محل عمل میشود. توجه به نکات زیر برای انجام فعالیتهای بدنی، بعد از کشیدن بخیه ضروری است:
پیادهروی کوتاه و مداوم روی سطوح مسطح برای گردش خون و جلوگیری از لخته شدن خون
- انجام چرخشهای آرام مچ پاها در حالت نشسته یا خوابیده
- پرهیز از استراحت مطلق و بیتحرکی طولانی در رختخواب
- ممنوعیت حمل بار سنگینتر از نوزاد جاروبرقی کشیدن و رانندگی تا حداقل شش هفته
- چرخیدن کامل به پهلو و بالا کشیدن بدن به کمک دستها هنگام برخاستن از بستر
جمعبندی
گذراندن دوران نقاهت بعد از زایمان نیازمند توجه ویژه به بدن است. آگاهی از اینکه بخیه های سزارین بعد از چند روز کشیده می شوند مانع از بروز شتابزدگی میشود. دقت به این پرسش که از کجا بفهمیم بخیه سزارین عفونت کرده؟ باتوجهبه علائم امکانپذیر است.
در این مطلب از تدسا طب هرآنچه لازم بود درباره کشیدن بخیه سزارین بدانید، شرح دادیم. شما میتوانید با خیال آسوده از خدمات درمانی در منزل استفاده کرده و از خدمات پزشکی در منزل شمال تهران و سایر مناطق بدون معطلی بهرهمند شوید.
سوالات متداول درباره بخیه سزارین
آیا کشیدن بخیه سزارین درد دارد؟
پاسخ به این پرسش منفی است. در صورتی که این اقدام در زمان مناسب و به دست فرد ماهر انجام شود هیچ دردی احساس نخواهید کرد. پایانههای عصبی پوست در آن ناحیه هنوز حساسیت کامل خود را به دست نیاوردهاند و فقط یک کشش بسیار ضعیف و گذرا حس میشود. برای اطلاع بیشتر میتوانید مقاله برای کاهش درد بخیه چه کنیم را مطالعه نمایید.
اگر چند روز کشیدن بخیه سزارین به تعویق بیفتد مشکلی پیش میآید؟
تاخیر یکی دو روزه معمولاً مسئلهساز نیست اما اگر زمان خیلی طولانی شود سلولهای پوست روی گرهها رشد میکنند. این حالت بیرون کشیدن نخها را دشوار و دردناک میکند و خطر ایجاد گوشت اضافه دائمی و عفونتهای موضعی را به شدت بالا میبرد.
آیا بخیههای منگنهای نیز در منزل قابل کشیدن هستند؟
بله این گیرههای فلزی به راحتی در خانه باز میشوند. کادر پرستاری با کمک ابزار استریل مخصوص گیرهها را از وسط خم میکنند. با این کار پایههای فلزی گیره بدون هیچ آسیبی به پوست از بافت خارج میشوند و دردی به همراه ندارند.
تا چند روز بعد از کشیدن بخیه نباید وسایل سنگین بلند کرد؟
باز کردن نخها فقط نشانه جوش خوردن لایه رویی پوست است. بافتهای فیبری و عضلات ضخیم عمقی شکم تا ماهها در حال ترمیم و محکم شدن هستند. تا حداقل شش هفته به هیچ وجه نباید جسمی سنگینتر از نوزاد جابهجا شود تا خطر فتق شکمی به وجود نیاید.
از کجا بدانیم بخیه از نوع جذبی است یا غیرجذبی؟
در بخیههای جذبی سطح پوست کاملاً صاف به نظر میرسد و هیچ نخ بیرونی یا گیره فلزی روی خط جراحی دیده نمیشود. در مقابل نوع غیرجذبی دارای گرههای نایلونی یا پایههای فلزی است که کاملاً روی پوست برجسته و قابل لمس هستند. همچنین نوع بخیه در برگه ترخیص بیمارستان نوشته میشود.
